Χημικά ρομπότ!!!
Μια νέα γενιά χημικών ρομπότ -τα λεγόμενα «chobot»- ετοιμάζουν βιοχημικοί επιστήμονες στην Πράγα. Αντί για μηχανικά μέρη, λογισμικό και επεξεργαστές, τα νέα ρομπότ έχουν οδηγίες γραμμένες στη χημεία των χημικών ουσιών από τα οποία αποτελούνται. Η έρευνα αυτή γίνεται από το Ινστιτούτο Χημικής Τεχνολογίας με επικεφαλής τον Φράντισεκ Στέπανεκ και χρηματοδοτείται με 1,6 εκατ. ευρώ από τα ερευνητικά προγράμματα της ΕΕ, σύμφωνα με το BBC. Η τσεχική ερευνητική ομάδα ευελπιστεί ότι θα έχει έτοιμα τα πρώτα της χημικά ρομπότ μέχρι το τέλος του έτους.
Στην πραγματικότητα, τα νέα ρομπότ δεν κατασκευάζονται ξεχωριστά, αλλά κατά δεκάδες εκατομμύρια, έχουν το καθένα μήκος μόλις λίγες δεκάδες μικρόμετρα (περίπου το πλάτος μιας ανθρώπινης τρίχας) και μπορούν να χωρέσουν στα πιο μικρά μέρη ή ακόμα να “ξαμοληθούν” ως στρατός αν πρόκειται να εκτελέσουν κάποια ομαδική εργασία.
Η βασική δουλειά τους είναι να απελευθερώνουν ένα χημικό φορτίο όταν φθάνουν στο στόχο τους, π.χ. να παραδώσουν κάποιο φάρμακο στο εσωτερικό του οργανισμού. Στην ουσία πρόκειται για φθηνά και αναλώσιμα χημικά εργοστάσια, που όμως είναι συνθετικοί μονοκύτταροι οργανισμοί.
Αν και ο σχεδιασμός τους έχει πάρει ιδέες από τη βιολογία, τα χημικά ρομπότ δεν είναι ζωντανά, καθώς δεν μπορούν ούτε να αναπαραχθούν ούτε να εξελιχθούν. Θεωρούνται πάντως ιδανικά για «μεταφορές» στην ιατρική, κυρίως για την ελεγχόμενη παράδοση ενός φαρμάκου, σε ένα εστιασμένο σημείο, αποφεύγοντας τις πολλές παρενέργειες των μη εστιασμένων συμβατικών φαρμάκων.
Πρόσφατες εξελίξεις στην επιστήμη των νέων υλικών και τη χημεία των πολυμερών θα βοηθήσουν στο σχεδιασμό των μεμβρανών των χημικών ρομπότ, δηλαδή των ημι-διαπερατών φραγμάτων που επιτρέπουν την έξοδο-απελευθέρωση του χημικού φορτίου ή την είσοδο άλλων χημικών μορίων-σημάτων. Οι μεμβράνες θα αποτελούνται είτε από σκληρό πυρίτιο είτε από υδροζέλ, πολυμερή που απορροφούν το νερό και μοιάζουν με τις μεμβράνες των ανθρώπινων κυττάρων.
Οι βιοχημικοί ακόμα επεξεργάζονται τις λεπτομέρειες για τα μόρια των υποδοχέων που θα βρίσκονται στις επιφάνειες των χημικών ρομπότ και θα τους επιτρέπουν να εστιάζουν στους στόχους τους. Ακόμα πιο δύσκολη σχεδιαστική πρόκληση αποτελεί ο σωστός χρονισμός της διάρρηξης των εσωτερικών τμημάτων των χημικών ρομπότ, ώστε να απελευθερώνουν το χημικό φορτίο τους στον κατάλληλο χρόνο και σε συντονισμό με άλλα τα ρομπότ γύρω τους.
